Babcia to ważna osoba w rodzinie.

Babcia to ważna osoba w rodzinie. Też tak myślicie? W dzisiejszym świecie, kiedy wszyscy gdzieś pędzą, oboje rodziców musi pracować, babcia to „najlepsza instytucja”.

Pamiętam dzień, kiedy moja starsza córka wróciła z przedszkola i powiedziała, że ma ogromny problem. Zbliżało się przedstawienie teatralne, w którym miała grać babcię. Spytałam w czym jest problem, a ona z wypiekami na twarzy opowiedziała jak powinna wyglądać babcia. Miała ubrać kwiecistą spódnicę, kamizelkę (najlepiej taką grubą, wełnianą), chustkę na głowę i okulary na nos. To jednak nie zgadzało się jej z widokiem babci na co dzień. Przecież moja mama biegała (i biega nadal) w spodniach (często skórzanych, kolorowych), skórzanej kurtce, kolorowych butach i krótko obciętych, wielokolorowych włosach. Ni w ząb nie zgadzało się to z wizją pani przedszkolanki.

Czasy, kiedy babcie właśnie tak wyglądały już minęły. Przynajmniej w mieście.

Kiedyś babcie faktycznie ubierały się w spódnice, zawsze miały na sobie fartuch i związane pod chustką włosy. Tylko one gotowały na piecu kaflowym, pracowały w ogródku, a w wolnym czasie robiły na drutach. No i najważniejsze – kiedyś babcie nie chodziły do pracy. My, miastowe dzieci chętnie spędzaliśmy wakacje u babci na wsi. Nie było łazienki z wanną, wodę piliśmy ze studni i biegaliśmy cały dzień na bosaka, (teraz tylko uświadomiłam sobie jaka jestem stara).

 

Babcia i jej miłość dla dziecka nadal jest niezastąpiona.

To one mają to czego brakuje zabieganym rodzicom : cierpliwość, mądrość życiową i najważniejsze – dużo więcej czasu. Dlatego chętnie opiekę nad dziećmi powierzamy właśnie babci. Przecież to zaufana, kochająca osoba, która nie zrobi dziecku krzywdy. Są wzorem dla wnucząt.

W dzisiejszym świecie mało już jest wielopokoleniowych rodzin pod jednym dachem, co nie oznacza, że udział dziadków w życiu rodziny się zmniejszył. Młodzi ludzie chcą być samodzielni, ale to babcina miłość sprawia, że dzieci mają poczucie bycia kochanym. Miłość babci jest inna od wszystkich, bezwarunkowa, niewymagająca. Wnuki są przecież najmądrzejsze, najpiękniejsze i zawsze bardzo kochane. Nie wolno na nie krzyczeć, ani ich karcić. Wnuki się tylko kocha. Tak właśnie twierdzi większość babć, wnuki kocha się inaczej niż dzieci, kocha się je spokojniej.

Babcia to ważna osoba w rodzinie!

Może nie dla wszystkich, ale zawsze są wyjątki. Oczywiście, że kiedy człowiek osiągnie „jesień życia” i nie jest sprawny w 100% to dla niektórych może być utrapieniem i tzw. kulą u nogi. Tylko trzeba pamiętać, że każdy z nas dojdzie do tego momentu w życiu. Jeśli przy naszych dzieciach będziemy głośno wyrażali brak szacunku wobec naszych rodziców, a ich dziadków, możemy się spodziewać tego samego na starość.

Ja lepsze wspomnienia mam z dziadkiem, tym, którego zdążyłam poznać. Kochał mnie całym sercem, choć to właśnie przed nim czułam największy respekt. Nie musiał krzyczeć, wyzywać, wystarczy, że spojrzał. Niestety nie doczekał moich dzieci, ale nie raz udowodnił, że dotrzymuje słowa i czuwa nad nami. Córka dziadka Stasia jest taką babcią, że wnuczki się z nią spotykają , bo chcą, a nie dlatego, że muszą. Taką babcią też chcę być! A jak będę marudna i zgryźliwa to sama się ustawię do pionu.

Kochajcie i szanujcie babcie i dziadków póki są przy Was. Jeśli jeszcze się do nich dziś nie odezwaliście zróbcie to teraz, natychmiast. Dużo zdrowia i radości i woli życia dla nich.

 

 

Podziel się...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*